အန်တီစန်းနှင့်ခရီးသွားခြင်း 3
ကားပေါ်တုန်းက စောင်ခြုံထဲတွင် ယက်ခဲ့ရသဖြင့် ဘာမှမမြင်လိုက်ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ မိုးလင်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် ပြတင်းခန်းဆီးကို ဖြတ်၍ဝင်လာသော အလင်းရောင်ကြောင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီးကို မြင်နေရသည်မှာ အလွန် ကြည့်၍ ကောင်းလှပါသည်။ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ကျနော့် တံတွေးများ အန်တီ့စောက်ရည်များဖြင့် ပြောင်လက်၍နေပါသည်။
ကျနော်လည်း အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း မလိုးနိုင်သေးဘဲ တခါထိုင်၍ ထပ်ယက်နေမိပြန်ပါသည်။ ဤတကြိမ်တွင်တော့ အန်တီ့စောက်ဖုတ်သာမက အန်တီ့ စအိုဝကိုပါ ယက်နေမိပါသည်။ အန်တီမှာလည်း ထွန့်ထွန့်လူးနေပြန်ပါတော့သည်။
“အား သားရေ ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ၊ အား ကောင်းလိုက်တာ ကောင်းလိုက်တာ သေတော့မှာဘဲ အား ကောင်းလိုက်တာ”
ကျနော်၏ လီးမှာလည်း မာတောင်နေပြီး တဆတ်ဆတ် တုန်နေပါသည်။ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးအား စိတ်တိုင်းကျ ယက်ပြီးမှ ကျနော်ထလိုက်ပြီး အန်တီ့ပေါင်ကြားတွင် နေရာယူလိုက်ပါသည်။ ပြီး ကျနော့်လီးကို အရင်းမှ လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ပြီး အန်တီ့ စောက်ဖုတ်အမြောင်းကြားတွင် အပေါ်အောက် တစ်ချက်နှစ်ချက် ဆွဲလိုက်ပါသည်။ ပြီးမှ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲ ကျနော့်လီးကို ဒစ်မြုတ်ရုံ ထိုးသွင်း လိုက်ပါသည်။ ဒစ်တမြုတ်သွင်းပြီး စောက်ဖုတ် အဝနားတွင်ပင် ခန ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ပေးနေ လိုက်ရာ အန်တီမှာ သူ့ဖင်ကြီးကို ကော့ထိုးပြီး ကျနော့လီးကို သူ့စောက်ဖုတ်ထဲထိုးသွင်းရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။
“အီး… အား…. သားရေ လိုးပါတော့ သွင်းလိုက်ပါ မင်းလီးကြီးကို အဆုံးထိစောင့်သွင့်လိုက်စမ်းပါ အန်တီမနေနိုင်တာ့ဘူး အား…….. လိုးပေးပါ လိုးပေးပါတော့”
ကျနော်က အန်တီ့အား ခဏညှင်းဆဲနေလိုက်ပြီးမှ ကျနော့်လီးကို သူ့စောက်ဖုတ်ထဲ တဖြေးဖြေး သွင်းလိုက်ပါတော့သည်။ ကျနော့်လီး အဆုံးထိဝင်သွားသည်နှင့် အန်တီ့မှာ အီး….. ကနဲ တစ်ချက်အော်လိုက်ကာ သူ့ခြေထောက် နှစ်ချောင်းဖြင့် ကျနော့်ခါးကို ညှပ်ဆွဲလိုက်ပြီး အတင်း ဆွဲညှောင့်နေပါသည်။ ခဏသာ ကြာလိုက်ပါသည် အန်တီတစ်ချီပြီးသွားပြီး သူ့ခြေထောက်ကို ကျနော့် ခါးမှ ဖြုတ်ချလိုက်ပါသည်။ ကျနော့်လီးကတော့ တောင်တောင် မတ်မတ်ပင် သူ့စောက်ဖုတ်ထဲတွင် ရှိနေပါသေးသည်။
ကျနော်လည်း သူ့ခြေနှစ်ချောင်းကို ယခင်အတိုင်း ပြန်မ၍ ဖြဲလိုက်ပြီး ကျနော့်လီးအား ဖြေးညှင်းစွာ အဆုံးထိ ထုတ်လိုက် သွင်းလိုက်ဖြင့် အန်တီ့အား လိုးပေးနေလိုက်ပါသည်။ အန်တီကလည်း တချီပြီးသွားသဖြင့် အမောဖြေရင်း ငြိမ်ပြီး ဇိမ်ခံနေပါသည်။ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ စောက်ရည်များဖြင့် ချွဲနေရာ တော်တော်ပင်လိုးလို့ ကောင်းလှပါသည်။ သူ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို လိုးရသည်မှာလည်း စည်းစည်းပိုင်ပိုင် ရှိလှပါသည်။
ကလေး ၃ ယောက်အမေ အိမ်ထောင် သက် နှစ် ၂၀ ကျော်ပြီး သူ့ယောက်ကျားကလည်း အနှစ် ၂၀ လုံးလုံး လိုးထားပေမဲ့ သူ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ တစ်လက်ကိုင်ဖြစ်သောကြောင့်လားမသိ ချောင်မနေဘဲ အလွန်လိုး၍ ကောင်းနေပါသည်။ ကျနော်လိုးနေသည်ကို အန်တီ့မှာ ငြိမ်ခံနေရာမှ တဖြည်းဖြည်းအောက်မှ ပြန်ကော့ထိုးစပြုလာပြန်ပါသည်။ ကျနော်လည်း အန်တီ့ တုန့်ပြန်မှုအတိုင်း တဖြည်းဖြည်း အရှိန်တင်၍ ဆောင့်အားကိုလည်း တိုးလိုက်ပါသည်။ အန်တီက အောက်မှ တွန်းဆောင့်လေ ကျနော်ကလည်း အပေါ်မှဖိ၍ ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးနေရာ အန်တီ့မှာ အောက်မှ အံကြိတ်၍ တအီးအီးနှင့် ကောင်းကောင်းကြီး အလိုးခံနေပါသည်။
“အင်း… သားရေ ကောင်းလာပြန်ပြီ၊ ဆောင့် ဆောင့် နာနာ ဆောင့်လိုးသား အား…. ရှီး… ကောင်းလိုက်တာ။ မင်းလီးကလည်း မင်းအန်ကယ်လီးလောက်ရှိတယ် နည်းနည်းတောင် ပိုတုတ်မလား မသိဘူး အား… လိုး.. လိုး သား ခပ်ကြမ်းးကြမ်းလေး လိုးပေးစမ်းပါ သားရယ်။ အန်တီ တအားခံချင်လွန်းလို့ပါ၊ အား… အား… လိုး လိုး…. အီး…. ကောင်းလိုက်တာ မင်းလီးက ရှယ်ဘဲ အား…….”
ပြောနေရင်းနဲ့ အန်တီက အောက်ကနေ ပိုပိုပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်း ကော့ထိုးလာပါသည်။၊ ကျနော်ကလည်း အန်တီ့အရှိန်နှင့်ကိုက်အောင် ခပ်ပြင်းပြင်းဆောင့်လိုးတော့ရာ ကျနော်တို့နှစ်ယောက်လိုးသံသည် တဖေါင်းဖေါင်း နှင့် အပြင်ကသာ တစ်ယောက်ယောက် ဖြတ်သွားလျှင် ကြားမှာ သေချာပါသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ကျနော်တို့ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပါ၊ အသားကုန် လိုးကြပါတော့သည်။ အရင်ဖာသည်မတွေ လိုးခဲ့တုန်းက သိပ်မကြာသည့် ကျနော်သည် အခုမှ ဘာဖြစ်တယ်မသိ ဒီလောက်အသားကုန် လိုးနေတာတောင် မပြီးနိုင် ဖြစ်နေပါသည်။
ကုတင်အောက်ကနေ မတ်တပ်လိုးနေရင်းက အားမရတော့သဖြင့် ကျနော့်ခြေထောက် တစ်ဖက်ကို ကုတင်ပေါ် တင်ပြီး အန်တီ့ပေါင်တစ်ချောင်းပေါ် ကျော်ခွလိုက်ပါသည်။ အဲဒီတော့မှ ပိုပြီး ပယ်ပယ်နယ်နယ် ထိပြီး လိုးရတာလည်း ပိုအားရလာပါတော့သည်။ ကျနော်က ဆောင့်လိုးလေ အန်တီ့မှာ ပိုအားရလာပြီး သူ့လက်နှစ်ဘက်စလုံးနဲ့ မွှေ့ယာကို တဖုံးဖုံးထုရိုက်နေပါတော့သည်။ ထုရိုက်နေရင်းက
“အား…. အမေရေ ကောင်းလိုက်တာ သေပါပြီ အီး အီး ကောင်းတယ် အမေရဲ့ အီး ဟီး ဟီး ဟီး….”
ကျနော်က ဆောင့်လိုးနေရင်းနှင့် ချက်ချင်းမပြီးအောင် ဆောင့်ချက်ကို ရေနေလိုက်ပါသည်။ အချက် ၆၀၀ ကျော်လောက်ရောက်သောအခါ ကျနော်လည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ ကျနော့်လီးထိပ်က တအားယားလာပြီး တကိုယ်လုံးလည်း ကြက်သီးများထလာကာ တုန်တက်လာပြီး ကျနော့်လရည်တွေကို အန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲ ပန်းထည့်လိုက်ပြီး ပြီးသွားပါတော့သည်။
ပြီးပုံကလည်း လီးကို အန်တီ့စောက်ခေါင်းထဲ အဆုံးထိဖိကပ် သွင်းထားပြီး လူက ဆန့်ငင်ဆန့်ငင် ဖြစ်နေပါတော့သည်။ တော်တော်ကြာမှ လီးက နည်းနည်းပျော့လာပြီး အန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲမှ တဖြေးဖြေး ဆွဲထုတ်လိုက်ပါသည်။ အန်တီလည်း ငြိမ်ကျသွားပြီး ကွေးကွေးလေးအိပ်ရင်း အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူနေပါသည်။ ကျနော်ကလည်း အန်တီ့ဘေးမှာ လှဲအိပ်လိုက်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး အမောဖြေ နေလိုက်ရပါတော့သည်။ နားနေရင်းနှင့် ကျနော်အိပ်ပျော်သွားသည်မှာ အန်တီလာနှိုးတော့မှ နိုးပါတော့သည်။ အချိန်က မနက် ၁၁ နာရီရှိနေပြီဖြစ်သည်။
“သားရေ ထ… ရေချိုးလိုက် အန်တီတို့ တစ်ခုခုစားပြီး သွားကြရအောင် နည်းနည်းတောင် နောက်ကျနေပြီ”
ကျနော်တို့ ဟိုတယ်စားသောက်ဆိုင်တွင် ပေါင်မုန့်ထောပတ်သုတ်နှင့် ကော်ဖီတစ်ခွက်စီသောက်ပြီး အိပ်များဆွဲကာ ဟိုတယ်မှ ထွက်ခဲ့ကြပါသည်။ ထွက်ခါနီး ကောင်တာတွင် သော့အပ်သောအခါ ကောင်တာမှ တရုတ် အစ်ကိုကြီးက
“ညီလေးတို့ သားအမိတွေ အဆင်ပြေရဲ့လား”
ဟု ပြုံးစိစိဖြင့် မေးပါသည်။ ကျနော်တို့ မီးကုန်ယမ်းကုန် လိုးနေသံကြောင့် သားအမိအစစ်မဟုတ်မှန်း သူတို့သိနေပုံရပါသည်။ ကျနော်ကလည်း ခပ်တည်တည်ပင်
“အဆင်ပြေပါတယ် အစ်ကို”
ဟုပြောလိုက်ရပါသည်။ အန်တီကတော့ အနားမှာ မရှိသဖြင့် မသိလိုက်ပါ။ ကျနော်တို့နှစ်ယောက် ဟိုတယ်အပြင်မှ ကားတစီးငှားလိုက်ကြပြီး အန်တီပြောသည့်အတိုင်း အန်တီတို့အဖွားအိမ်ကို သွားလိုက်ကြပါသည်။ အန်တီ့အဖွားအိမ်ကလည်း မန္တလေးမြို့ပြင်ထင်ပါသည် ကားနှင့် တစ်နာရီနီးပါး သွားရပါသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အန်တီက ရဲရဲတင်းတင်းပင် ဟိုတယ် တက်တည်းရဲခြင်း ဖြစ်ပုံရပါသည်။
အန်တီတို့အဖွားအိမ်မှာ ခြံဝိုင်းကြီးထဲမှ နှစ်ထပ် သစ်သားအိမ် အမည်းကြီးဖြစ်ပါသည်။ အဖွားက အန်တီ့အဒေါ် မိသားစုနှင့် အတူနေသူဖြစ်ပါသည်။ ခြံဝိုင်းကြီးမှာ တော်တော်ကျယ်ပြီး သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် အုပ်ဆိုင်းနေပါသည်။ အန်တီ့အဒေါ်နှင့်အတူ အန်တီ့ ညီမဝန်းကွဲများ တူ၊တူမများက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဝိုင်းနှုတ်ဆက်ကြပါသည်။ အစတွင် သူတို့က ကျနော့်အား မောင်မောင်ဟု ထင်နေကြပါသည်။ အန်တီက ဘာကြောင့်မှန်းမသိ အမှန် အတိုင်း မပြောဘဲ ကျနော်သည် အန်ကယ်ထွန်းတူဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်ပါသည်။
အဖွားမှာ နေသိပ်မကောင်းသဖြင့် အိပ်ယာထဲတွင်သာ အနေများပါသည်။ အဖွားအိမ်ကကြီးသော်လည်း မိသားစုကများလှပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျနော်သည် ကျနော့ထက် တစ်နှစ်ခန့်ငယ်သော အန်တီ၏ တူတစ်ယောက်နှင့်အတူ တစ်ခန်းထဲ အိပ်ရပါသည်။ သေချာသည်ကတော့ ဒီအိမ်တွင် အန်တီ့အား နောက်တကြိမ် လိုးရဖို့ဆိုသည်မှာ လုံး၀ မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။
ရောက်ရောက်ချင်းပင် အန်တီ့က ကျနော့်အား သူ့တူများထံ အပ်လိုက်ပြီး
“ကဲသားတို့ရေ မင်းအစ်ကိုကို မင်းတို့လက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီ၊ ဒီမှာရှိနေတုန်း မန္တလေး စစ်ကိုင်း နေရာစုံအောင်သာ လိုက်ပြလိုက်ကြတော့။ မင်းအစ်ကို မပျင်းစေနဲ့နော်”
ဟုဆိုသဖြင့် အဖွားတို့အိမ်တွင် နေခဲ့ရသော တစ်ပတ်လုံး စက်ဘီးဖြင့်တဖုံ ကားဖြင့်တနည်း မန္တလေးတခွင် ပြဲပြဲစင်အောင် ရောက်ခဲ့ရပါတော့သည်။
တစ်နေကုန်လျှောက်သွားနေရသော်လည်း ကျနော့်စိတ်မှာ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးထံသာ ရောက်နေပြီး ညဖက်တွင် အိမ်သာထဲတွင် အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးအား မြင်ယောင်ကာ ဂွင်းသာ အကြီမ်ကြိမ် ထုနေရပါတော့သည်။ တစ်ကြိမ် လူခဏလစ်တုန်း အန်တီ့အား
“အန်တီရယ် သား အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို အရမ်းသတိရတယ်”
ဟု ချွဲချွဲပစ်ပစ် ပြောလိုက်ရာ အန်တီက ပြုံးကြည့်ပြီး
“ခဏသည်းခံနော် အပြန်မှ”
ဟုပြောပါသည်။
ပြန်မည့်နေ့ရောက်သောအခါ သူတို့က လက်မှတ်ဝယ်ပေးထားပြီး ကားကြီးဝင်းထိ လိုက်ပို့ဖို့ ပြင်ကြပါသည်။ အန်တီက သူတို့ကို လိုက်မပို့ရန် တားလိုက်ပြီး အိမ်မှာတွင်ပင် အပြီးနှုတ်ဆက်ကာ သူတို့ငှားပေးသော ကားဖြင့် ထွက်လာခဲ့ကြပါသည်။ ကားဂိတ်သို့ ရောက်သောအခါ ကားထွက်ခါနီးနေပြီဖြစ်ပါသည်။ အန်တီက မနက်ဖန် ကားနှင့်မှ လိုက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သွားပြော၍ လက်မှတ်အသစ် ထပ်ဝယ်လိုက်ပါသည်။ လက်ရှိလက်မှတ်ကိုတော့ အဆုံးခံလိုက်ပါသည်။ ပြီးနောက် ကားတစ်စီးပြန်ငှားကာ ယူနတီ ဟိုတယ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြပါသည်။ ဟိုတယ်တွင် အခန်းယူသောအခါ အန်တီကတော့ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း ကျနော့်မှာတော့ မျက်နှာနည်းနည်းပူနေမိပါသည်။
ဟိုတယ်အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် အန်တီသည် ကျနော့်ကို အတင်းဆွဲဖက်ပြီး မျက်နှာအနှံ့ နမ်းပါသည်။ ပြီး ကျနော့် အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကို အတင်းဆွဲချွတ်ပါတော့သည်။ ကျနော်လည်း အားကျမခံ အန်တီ့အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးလိုက်ရာ ကျနော်တို့နှစ်ယောက်သည် ချက်ချင်းပင် ဝတ်လစ်စားလစ် ဖြစ်သွားပါတော့သည်။ အန်တီ့မှာ တရှူးရှူးနှင့် အသက်ရှူပြင်းနေပြီး တော်တော်ခံချင်နေပုံရပါသည်။
အန်တီက ကျနော့်အား ကုတင်ပေါ်တွန်းလှဲလိုက်ပြီး ကျနော့်ကိုယ်ပေါ် ပြောင်းပြန်ခွကာ ကျနော့်လီးအား စုပ်ပါတော့သည်။ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ကျနော့် မျက်နှာပေါ် ရောက်နေရာ ကျနော်လည်း အန်တီ့နည်းတူ အန်တီ့စောက်ဖုတ် ကြီးကို မက်မက်မောမော နမ်းရှုံ့လိုက်ပြီး စယက်ပါတော့သည်။
အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ယနေ့မနက်ကမှ အမွှေးထပ်ရိတ်ထားပုံရပြီး ပြောင်ချောနေပါသည်။ အန်တီကအပေါ်မှ ကျနော်ကအောက်မှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ယက်လိုက်စုပ်လိုက်လုပ်နေရာမှ အားမရသဖြင့် ကျနော်က အန်တီ့ကို ဖက်၍ လှိမ့်လိုက်ပြီး အပေါ် တက်လိုက်ပါသည်။ အပေါ်ရောက်မှ အန်တီ့စောက်ဖုတ်အား စုပ်ရသည်မှာ ပိုအားရလာပြီး အန်တီကလည်း အောက်မှနေ၍ ကျနော့လီးအား အာခေါင်ထဲထိဝင်အောင် စုပ်နေပါသည်။ ကျနော်လည်း တအားဖီးတက်လာပြီး အန်တီ့ပါးစပ်အား မညှာမတာပင် စောက်ဖုတ်ကိုလိုးသလို ကျနော့လီးဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးနေမိပါတော့သည်။
အန်တီ့ပါးစပ်ဖြင့် ကျနော့်လီးအား ငုံစုပ်ထားသည်မှာ ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကို လိုးရသလိုပင် အရသာတွေ့လှပါသည်။ အန်တီ့ပါးစပ်ကိုအတော်ကြာကြာလိုးပြီးမှ ကျနော့လီးကို ပါးစပ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်ပြီး ကျနော်ထလိုက်ပါသည်။ ပြီးနောက် အန်တီ့ ဖင်အောက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး အန်တီ့ ခြေနှစ်ချောင်းအား ခြေမျက်စိမှကိုင်ကာ အပေါ်ဆွဲမလိုက်ပြီး အန်တီ့ ပုခုံးဘေးတွင် တွန်းဖိထားလိုက်ပါသည်။ ထိုအခါ အန်တီ့ တင်ပါးမှာ မွှေ့ယာနှင့်မထိတော့ဘဲ အပေါ်ထောင်နေပြီး အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ဖောင်းကားပြီး ပြူးထွက်လာပါသည်။
ကျနော်က ခြေဖဝါးနှစ်ဘက်ပေါ်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း ကုန်းထလိုက်ပြီး ကျနော့လီးကို အန်တီ့စောက်ဖုတ် အဝနှင့် တေ့လိုက်ပါသည်။ ပြီး အသားကုန် တစ်ချက်တည်းနှင့် တဆုံးဆောင့် သွင်းလိုက်ပါ သည်။ အန်တီ့မှာ အီးကနဲ တစ်ချက်အော်လိုက်ပြီး အံကိုကြိတ်၍ တင်းခံနေပါသည်။
ကျနော်က တဆက်တည်း အသားကုန် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် အားပါပါ ဆောင့်လိုးနေလိုက်ပါတော့သည်။ အန်တီ့ဆီးခုံနှင့် ကျနော့ဆီးခုံရိုက်သံမှာလည်း ပြင်းလွန်းလှသဖြင့် တဖုံးဖုံး တဖတ်ဖတ်နှင့် အတော်ကျယ်ပြီး ဘေးအခန်းများရော အပြင်လျှောက်လမ်းမှပါ ကြားနိုင်မည်မှာ သေချာပါသည်။ ဤပုံစံနှင့် လိုးနေရသည်မှာ အားပါလှပြီး အရသာလည်း အတော်ရှိလှပါသည်။ တစ်ချက်အဆုံးထိ ဆောင့်ဝင်သွားတိုင်း အန်တီ့မှာ အီးကနဲ အားကနဲ အော်နေသဖြင့် ထိုအော်နေသံကို ကြားရသည်မှာလည်း နားဝင်ပီယံရှိလှပါသည်။
ဤကဲ့သို့ အချက်နှစ်ရာခန့် လိုးလိုက်သောအခါ ကျနော့်ဒူးလည်း တော်တော်ညောင်းလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျနော်ခဏ အလိုးရပ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်ပါသည်။ ကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး ကုတင်အောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အန်တီ့ကိုယ်လုံးကို ကုတင်စောင်းသို့ ဆွဲယူလိုက်ပါသည်။ ပြီးနောက် ခြေနှစ်ချောင်းကို ထောင်ပြီး ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ အန်တီက သူ့လက်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်မှ လှမ်းဆွဲထားလိုက်ပါသည်။ ကျနော်က ချက်ချင်း မလိုးသေးဘဲ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးအား ခဏကုန်းယက်လိုက်ပါသည်။ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာစောက်ရည်များ ကျနော့လရည်များနှင့် ရွှဲရွှဲစိုနေပါသည်။
“အား သားရေ မယက်နဲ့တော့ ယားတယ် လိုးသာလိုး အခုဏလို ဆောင့်လိုး သား အန်တီမနေနိုင်တော့ဘူး ရှီး လိုးပါတော့ လိုးပါတော့ အီး”
ကျနော်လည်း ခဏသာယက်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ထလိုက်ကာ ကျနော့်လီးကို အန်တီ့စောက်ဖုတ်ဝ ပြန်တေ့လိုက်ပါသည်။ ပြီး လက်နှစ်ဘက်ကို အန်တီ့ပေါင်ပေါ်ဖိပြီး အရှိန်မှန်မှန်နှင့် လိုးလိုက်ပါသည်။ တအားမဆောင့်ဘဲ မှန်မှန်လေး အဆုံးထိသွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်နှင့် တော်တော်ကြာကြာ လိုးပေးနေလိုက်ရာ အန်တီ့ကလည်း ခြေကျင်းဝတ်ကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ဆွဲထားရင်း သူ့ဖင်ကို ကော့ကေ့ာပြီးအောက်မှ တုန့်ပြန်လိုးနေပါသည်။ ကျနော်ကလည်းအမောဖြေရင်း အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီး ဆုံးသည်ထိ ကျနော့လီးအားမသွင်းတော့ဘဲ လေးပုံတပုံလောက်သာသွင်းပြီး အန်တီ့ စောက်ခေါင်း အပေါ်နံရံကို ပွတ်လိုးနေပါသည်။ ထိုအခါ အန်တီ့မှာ တကိုယ်လုံးတုန်လာပြီး
“အား အား သားရေ ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ အား အား ကောင်းလိုက်တာ ကောင်းလိုက်တာ ရှီး ရှီး”
ဟုအော်နေပြီး ကျနော့်လီး စောက်ခေါင်းဝထိ ထွက်လာသည်နှင့် သူ့စောက်ဖုတ်ထဲမှ စောက်ရည်အကြည်များ အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ပန်းထွက်လာပါတော့သည်။ သူ့စောက်ရည်များသည် ကျနော့ဗိုက်ကိုပန်းနေရာ တချို့မှာ ကျနော့်မျက်နှာကိုပါတက်စင်ပါတော့သည်။ သူ့မှာလည်း တအံ့တသြော မျက်လုံးပြူးနေပြီး သူ့တကိုယ်လုံးမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေပြီး မျက်လုံးမှာလည်း မျက်ဖြူလံနေပါတော့သည်။ ကျနော်ကလည်း အားရပါးရရှိလှသဖြင့် စောက်ရည်အပန်းရပ်သွားသည်နှင့် ယခုပုံစံအတိုင်း နောက်တစ်ခါ အဆုံးထိမသွင်းဘဲ အဝနားတွင်ပင် ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် ထပ်ညောင့်ပေးလိုက်ရာ အန်တီ့မှာ နောက်တစ်ကြိမ် တုန်တက်လာပြီး ကျနော့်လီး ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် စောက်ရည်များ အရှိန်နှင့် ပန်းထွက်လာပြန်ပါသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျနော်က ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပန်းထွက်လာနေသော အန်တီ့စောက်ရည်ကို ကျနော့်မျက်နှာနှင့် ဆည်းခံလိုက်ပါသည်။ စောက်ရည်များမှာ ပူနွေးနေပြီး အနည်းငယ် ငံကျိကျိရှိပါသည်။ စောက်ရည်အထွက်ရပ်သွားသောအခါ ကျနော်က အန်တီ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ယက်ပေးလိုက်ရာ အန်တီ့မှာ ပက်လက်လှဲနေရာမှ အတင်းထလာပြီး ကျနော့မျက်နှာကို အတင်းတွန်းထားပါတော့သည်။ ကျနော်လည်း အန်တီကောင်းနေသည်ကို ကြည့်၍ အားရသလောက် ရှိလာတော့မှ ကျနော့လီးကို အန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲ တခါထပ်သွင်းလိုက်ပြန်ပါသည်။ ဤတခါတွင်တော့ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးအားဆက်မကလိတော့ဘဲ ကျနော့စိတ်တိုင်းကျသာ မီးကုန်ယမ်းကုန် ဆောင့်လိုးပါတော့သည်။
အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ယနေ့မနက်ကမှ အမွှေးထပ်ရိတ်ထားပုံရပြီး ပြောင်ချောနေပါသည်။ အန်တီကအပေါ်မှ ကျနော်ကအောက်မှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ယက်လိုက်စုပ်လိုက်လုပ်နေရာမှ အားမရသဖြင့် ကျနော်က အန်တီ့ကို ဖက်၍ လှိမ့်လိုက်ပြီး အပေါ် တက်လိုက်ပါသည်။ အပေါ်ရောက်မှ အန်တီ့စောက်ဖုတ်အား စုပ်ရသည်မှာ ပိုအားရလာပြီး အန်တီကလည်း အောက်မှနေ၍ ကျနော့လီးအား အာခေါင်ထဲထိဝင်အောင် စုပ်နေပါသည်။ ကျနော်လည်း တအားဖီးတက်လာပြီး အန်တီ့ပါးစပ်အား မညှာမတာပင် စောက်ဖုတ်ကိုလိုးသလို ကျနော့လီးဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးနေမိပါတော့သည်။
အန်တီ့ပါးစပ်ဖြင့် ကျနော့်လီးအား ငုံစုပ်ထားသည်မှာ ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကို လိုးရသလိုပင် အရသာတွေ့လှပါသည်။ အန်တီ့ပါးစပ်ကိုအတော်ကြာကြာလိုးပြီးမှ ကျနော့လီးကို ပါးစပ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်ပြီး ကျနော်ထလိုက်ပါသည်။ ပြီးနောက် အန်တီ့ ဖင်အောက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး အန်တီ့ ခြေနှစ်ချောင်းအား ခြေမျက်စိမှကိုင်ကာ အပေါ်ဆွဲမလိုက်ပြီး အန်တီ့ ပုခုံးဘေးတွင် တွန်းဖိထားလိုက်ပါသည်။ ထိုအခါ အန်တီ့ တင်ပါးမှာ မွှေ့ယာနှင့်မထိတော့ဘဲ အပေါ်ထောင်နေပြီး အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ဖောင်းကားပြီး ပြူးထွက်လာပါသည်။
ကျနော်က ခြေဖဝါးနှစ်ဘက်ပေါ်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း ကုန်းထလိုက်ပြီး ကျနော့လီးကို အန်တီ့စောက်ဖုတ် အဝနှင့် တေ့လိုက်ပါသည်။ ပြီး အသားကုန် တစ်ချက်တည်းနှင့် တဆုံးဆောင့် သွင်းလိုက်ပါ သည်။ အန်တီ့မှာ အီးကနဲ တစ်ချက်အော်လိုက်ပြီး အံကိုကြိတ်၍ တင်းခံနေပါသည်။
ကျနော်က တဆက်တည်း အသားကုန် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် အားပါပါ ဆောင့်လိုးနေလိုက်ပါတော့သည်။ အန်တီ့ဆီးခုံနှင့် ကျနော့ဆီးခုံရိုက်သံမှာလည်း ပြင်းလွန်းလှသဖြင့် တဖုံးဖုံး တဖတ်ဖတ်နှင့် အတော်ကျယ်ပြီး ဘေးအခန်းများရော အပြင်လျှောက်လမ်းမှပါ ကြားနိုင်မည်မှာ သေချာပါသည်။ ဤပုံစံနှင့် လိုးနေရသည်မှာ အားပါလှပြီး အရသာလည်း အတော်ရှိလှပါသည်။ တစ်ချက်အဆုံးထိ ဆောင့်ဝင်သွားတိုင်း အန်တီ့မှာ အီးကနဲ အားကနဲ အော်နေသဖြင့် ထိုအော်နေသံကို ကြားရသည်မှာလည်း နားဝင်ပီယံရှိလှပါသည်။
ဤကဲ့သို့ အချက်နှစ်ရာခန့် လိုးလိုက်သောအခါ ကျနော့်ဒူးလည်း တော်တော်ညောင်းလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျနော်ခဏ အလိုးရပ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်ပါသည်။ ကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး ကုတင်အောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အန်တီ့ကိုယ်လုံးကို ကုတင်စောင်းသို့ ဆွဲယူလိုက်ပါသည်။ ပြီးနောက် ခြေနှစ်ချောင်းကို ထောင်ပြီး ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ အန်တီက သူ့လက်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်မှ လှမ်းဆွဲထားလိုက်ပါသည်။ ကျနော်က ချက်ချင်း မလိုးသေးဘဲ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးအား ခဏကုန်းယက်လိုက်ပါသည်။ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးမှာစောက်ရည်များ ကျနော့လရည်များနှင့် ရွှဲရွှဲစိုနေပါသည်။
“အား သားရေ မယက်နဲ့တော့ ယားတယ် လိုးသာလိုး အခုဏလို ဆောင့်လိုး သား အန်တီမနေနိုင်တော့ဘူး ရှီး လိုးပါတော့ လိုးပါတော့ အီး”
ကျနော်လည်း ခဏသာယက်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ထလိုက်ကာ ကျနော့်လီးကို အန်တီ့စောက်ဖုတ်ဝ ပြန်တေ့လိုက်ပါသည်။ ပြီး လက်နှစ်ဘက်ကို အန်တီ့ပေါင်ပေါ်ဖိပြီး အရှိန်မှန်မှန်နှင့် လိုးလိုက်ပါသည်။ တအားမဆောင့်ဘဲ မှန်မှန်လေး အဆုံးထိသွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်နှင့် တော်တော်ကြာကြာ လိုးပေးနေလိုက်ရာ အန်တီ့ကလည်း ခြေကျင်းဝတ်ကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ဆွဲထားရင်း သူ့ဖင်ကို ကော့ကေ့ာပြီးအောက်မှ တုန့်ပြန်လိုးနေပါသည်။ ကျနော်ကလည်းအမောဖြေရင်း အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီး ဆုံးသည်ထိ ကျနော့လီးအားမသွင်းတော့ဘဲ လေးပုံတပုံလောက်သာသွင်းပြီး အန်တီ့ စောက်ခေါင်း အပေါ်နံရံကို ပွတ်လိုးနေပါသည်။ ထိုအခါ အန်တီ့မှာ တကိုယ်လုံးတုန်လာပြီး
“အား အား သားရေ ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ အား အား ကောင်းလိုက်တာ ကောင်းလိုက်တာ ရှီး ရှီး”
ဟုအော်နေပြီး ကျနော့်လီး စောက်ခေါင်းဝထိ ထွက်လာသည်နှင့် သူ့စောက်ဖုတ်ထဲမှ စောက်ရည်အကြည်များ အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ပန်းထွက်လာပါတော့သည်။ သူ့စောက်ရည်များသည် ကျနော့ဗိုက်ကိုပန်းနေရာ တချို့မှာ ကျနော့်မျက်နှာကိုပါတက်စင်ပါတော့သည်။ သူ့မှာလည်း တအံ့တသြော မျက်လုံးပြူးနေပြီး သူ့တကိုယ်လုံးမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေပြီး မျက်လုံးမှာလည်း မျက်ဖြူလံနေပါတော့သည်။ ကျနော်ကလည်း အားရပါးရရှိလှသဖြင့် စောက်ရည်အပန်းရပ်သွားသည်နှင့် ယခုပုံစံအတိုင်း နောက်တစ်ခါ အဆုံးထိမသွင်းဘဲ အဝနားတွင်ပင် ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် ထပ်ညောင့်ပေးလိုက်ရာ အန်တီ့မှာ နောက်တစ်ကြိမ် တုန်တက်လာပြီး ကျနော့်လီး ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် စောက်ရည်များ အရှိန်နှင့် ပန်းထွက်လာပြန်ပါသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျနော်က ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပန်းထွက်လာနေသော အန်တီ့စောက်ရည်ကို ကျနော့်မျက်နှာနှင့် ဆည်းခံလိုက်ပါသည်။ စောက်ရည်များမှာ ပူနွေးနေပြီး အနည်းငယ် ငံကျိကျိရှိပါသည်။ စောက်ရည်အထွက်ရပ်သွားသောအခါ ကျနော်က အန်တီ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ယက်ပေးလိုက်ရာ အန်တီ့မှာ ပက်လက်လှဲနေရာမှ အတင်းထလာပြီး ကျနော့မျက်နှာကို အတင်းတွန်းထားပါတော့သည်။ ကျနော်လည်း အန်တီကောင်းနေသည်ကို ကြည့်၍ အားရသလောက် ရှိလာတော့မှ ကျနော့လီးကို အန်တီ့စောက်ဖုတ်ထဲ တခါထပ်သွင်းလိုက်ပြန်ပါသည်။ ဤတခါတွင်တော့ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးအားဆက်မကလိတော့ဘဲ ကျနော့စိတ်တိုင်းကျသာ မီးကုန်ယမ်းကုန် ဆောင့်လိုးပါတော့သည်။
လိုးနေရင်း ကျနော့်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကုတင်ပေါ်တင်၍ အန်တီ့အား တပေါင်ကျော်ခွ၍ အသားကုန် ဖိဆောင့်လိုးပေးလိုက်ရာ ကျနော်လည်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲ ကျနော့်လရည်များ ပန်းထည့်၍ ပြီးလိုက်ပါတော့သည်။ ပြီးသွားသည်နှင့် ကျနော်လည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ အန်တီ့ဗိုက်ပေါ် မှောက်ချလိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ နားနေလိုက်ရပါတော့သည်။ အန်တီမှာလည်း မောနေပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူ၍ နားနေပါသည်။ ခဏနေမှ အန်တီ့ကိုယ်ပေါ်မှဘေးသို့လိမ့်ဆင်းလိုက်ပြီး အန်တီ့အားဖက်ကာ ကျနော်တို့နှစ်ယောက် အနားယူနေလိုက်ကြပါသည်။
အမောပြေလောက်သောအခါ အန်တီက
“သားရယ် ကောင်းလိုက်တာ အန်တီတစ်ခါတည်းဆွေမျိုးမေ့သွားတယ် သိလား။ မင်းက သိပ်တော်တာဘဲ၊ ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်း ဒါတွေ ဘယ်ကတတ်နေတာလဲ။ သူများက သူ့ကိုများ သင်ပေးနေရမလားလို့မှတ်ပါတယ်၊ ဒီမှာ ဆရာကြီးနဲ့ လာတွေ့နေတယ်၊ မင်း အရင်က လုပ်ဖူးလို့လား ဘယ်တုန်းကလဲ ဘယ်သူနဲ့လဲ ပြောစမ်းပါဦး”
“အင်း ကျနော် အရင်က လုပ်ဖူးတာက ဟို မကောင်းတဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ အန်တီရ”
“ဟင် မင်းက ဖာသည်မတွေနဲ့ လုပ်ဖူးတာလား ရောဂါတွေ ဘာတွေ ရကုန်ရင်တော့ ဒုက္ခပါဘဲ”
“မရပါဘူး အန်တီရ၊ ကျနော်တို့က ကွန်ဒုံးအမြဲသုံးတာ”
“နေပါဦး ကျနော်တို့ ဆိုတာ ငါ့သား မောင်မောင်ကောပါလား”
“ဟီး… ပါတာပေါ့ အန်တီရ၊ မောင်မောင်က ဆရာကြီး သူဘဲ ကျနော်တို့ကို ခေါ်သွားတာ”
“ဟင်… အန်တီကတော့ မင်းတို့ကို ကလေးတွေဘဲမှတ်နေတာ၊ ဘာမှသိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေတာ၊ အခုတော့ သူတို့တွေက အားလုံးသိနေကြပြီပေါ့လေ။ အဲဒီဖာသည်မတွေနဲ့ လိုးပြီးတော့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အန်တီတို့ကို ကြည့်ကြည့်ပြီး ထနေတာမို့လား”
“ဟီး.. ဟုတ်တယ်၊ အရင်က ဘာမှမဖြစ်ဘူး ဖာသွားချပြီးမှ အိမ်မှာ အန်တီတို့ကို ကြည့်ကြည့်ပြီး အိမ်သာထဲမှာ ဂွင်းခနခန ထုဖြစ်တယ်။ တခါတခါ အန်တီအင်္ကျီဝတ်တာ ဘရာမပါရင် နို့သီးခေါင်းအရာလေး ကြည့်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပြေးထုရတာ ဟီး”
“အင်း မင်းက အန်တီတင်မကဘူး မင်းညီမ ထွေးထွေးကိုပါ စိတ်ကူးနဲ့ ပစ်မှားနေတာပေါ့လေ”
“ဟီး၊…. ဟုတ်တယ်၊ ထွေးထွေးကလည်း ပစ်မှားချင်စရာဘဲလေ၊ သူ့ဟာတွေကလည်း နည်းနည်းနောနောတွေမှ မဟုတ်တာ”
“အင်း သမီးက အမေတူတယ်။ အန်တီလည်း ငယ်ငယ်ကတည်းက ပစည်းတွေက တော်တော်ကြီးနေတာ။ မင်းက အဲဒီဖာသည်မတွေနဲ့ ဘယ်နှစ်ခါလောက်လုပ်ဘူးလဲ”
“တစ်လတး်ခါတော့ ပုံမှန် အမြဲသွားနေကြလေ။ သွားတာ တစ်နှစ်လောက်ရှိပြီဆိုတော့ ၁၂ ခါလောက်ရှိပြီပေါ့”
“မင်းက အဲဒီဖာသည်မတွေ စောက်ဖုတ်ကိုလဲ ယက်တာပဲလား”
“ဟင့်အင်း အဲဒီတုန်းက တစ်ခါမှ မယက်ဖူးဘူး။ လက်နဲ့တောင် မကိုင်ဘူး။ တခါထဲ အခန်းထဲဝင် ထမီချွတ်ပြီး လိုးတာဘဲ။ ပြီးတာလည်း ခနလေးနဲ့ပြီးတာ။ အန်တီနဲ့ကြမှ အန်တီ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို ဘာလို့ ယက်ချင်မှန်းကို မသိဘူး။ စောက်ဖုတ်ကြီး ယက်နေရရင် ပေါင်ကြားထဲကကို မထချင်ဘူး”
“မင်းယက်တာကလည်း အရမ်းကောင်းတာ၊ အဲဒီဘက်မှာ မင်းက မင်းအန်ကယ်ထက်သာတယ် သိလား”
“ဒါနဲ့ အန်တီ၊ အန်ကယ်ထွန်းအပြင် တခြားဘယ်နှစ်ယောက်နဲ့ အခုလို လိုးဖူးသေးလဲ”
“မင်းအန်ကယ်အပြင် နောက်တစ်ယောက်ဘဲ ခံဘူးတယ်”
“ဟင် ဘယ်တုန်းကလဲ၊ ဘယ်သူလဲဟင်”
“မင်းလေ၊ အခုဘဲပေါ့”
“အန်၊ ကျနော်က ကျနော့်အရင်ပြောတာ”
“မခံဘူးပါဘူးကွာ၊ မင်းတစ်ယောက်ထဲပါ၊ မင်းအန်ကယ်က အန်တီ့အချစ်ဦးလေ၊ ပထမဆုံးယောကျ်ားဘဲ”
“အန်ကယ်နဲ့အန်တီ ဘယ်အရွယ်မှာ စလိုးတာလဲဟင်”
“ဟင်းဟင်းဟင်း… ပြောရင်ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အန်တီ ၈ တန်းကတည်းက မင်းအန်ကယ်က လိုးနေပြီ”
“ဟင် ဟုတ်လား၊ အန်တီတို့က မိုက်လှချည်လား၊ အန်တီက ကလေးဘဲရှိဦးမှာ၊ အပျိုတောင်ဖြစ်သေးရဲ့လား”
“အင်း အန်တီက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ထွားတော့ ၈ တန်းမှာ တော်တော်ကြီးနေပြီ၊ အပျိုလည်းဖြစ်နေပြီ၊ မင်းအန်ကယ်က အန်တီတို့အိမ်မှာ အန်တီ့ကို ကျူရှင်ပြတယ်လေ၊ အိမ်ကလည်း စိတ်ချတော့ လွတ်ထားတာ၊ အဲဒါ ၈ တန်းနှစ်ဝက်လောက်မှာကတည်းက အန်တီတို့က ကောင်းကောင်းလိုးနေကြပြီ၊ စာသင်လိုက် လိုးလိုက်နဲ့ ၈ တန်း ၉ တန်း ၁၀ တန်း တောက်လျှောက်ဘဲ။ ၁၀ တန်းအောင်ပြီးတော့မှ အန်တီတို့ ယူလိုက်ကြတာ”
“အန်တီတို့ အိမ်က မသိဘူးလား”
“မသိလို့နေမှာပေါ့၊ သိလည်း သဘောတူပြီးသားဆိုတော့ အန်တီတို့က သိပ်စိတ်မပူဘူးလေ”
“အန်တီက ကံကောင်းတာပေါ့ နော်။ ထွေးထွေးက အန်တီ့လောက် ကံမကောင်းဘူး၊ အခုထိ အလိုးခံဘူးပုံမရသေးဘူးနော်”
“ဟိတ်ကောင်လေး တော်တော့၊ ဘယ့်နှယ် အမေရှေ့မှာ သမီး အလိုးခံတဲ့အကြောင်း ပြောနေရလား”
“ဟာ အန်တီကလည်း။ ဒီလိုဘဲ အပြုသဘောဆွေးနွေးတာပါ၊ အန်တီတောင် ၈ တန်းကတည်းက အလိုးခံပြီး အရသာတွေ့နေတာ၊ ကိုယ့်သမီးကြတော့ မလုပ်ရဘူးလား”
“မလုပ်ရဘူး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပေါ်တင်ကြီးပြောတော့လည်း ကြားရတာ တမျိုးကြီးဘဲ”
“ဟီး… ဟုတ်တယ်နော် တခြားလူသာဆို အခုလောက်ဆို ပါးပိတ်ရိုက်လိုက်ပြီမို့လား”
“အင်းပေါ့”
“ရန်ကုန်ပြန်ရောက်ရင် ကျနော် ထွေးထွေးကို လိုးဘို့ ကြိုးစားကြည့်ဦးမယ်။ အန်တီ ဖြစ်တယ်မို့လား”
“အင်း၊ ကြိုးစားတာတော့ ကြိုးစားပေါ့၊ ပေါ်တင်ကြီးမဖြစ်စေနဲ့၊ မင်းအန်ကယ်တို့ မင်းသူငယ်ချင်းတို့ သိသွားလို့ မိုးမီးလောင်နေဦးမယ်”
ထိုည တစ်ညလုံးနှင့် နောက်တစ်နေ့ တစ်နေ့လုံး ကျနော်တို့နှစ်ယောက်မှာ စားချိန်သာ တစ်ချက်အောက်ဆင်းစားပြီး အခန်းထဲတွင်ပင် အဝတ်မကပ်နိုင်ဘဲ တောက်လျှောက် လိုးလိုက် အိပ်လိုက်နှင့်သာအချိန်ကုန်ခဲ့ပါသည်။
ညနေတွင် ရေမိုးချိုးပြီး ကားဂိတ်သို့ ထွက်ခဲ့ကြပါတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရသည့်ခုံမှာ ရှေ့ဆုံးမှဖြစ်ပြီး ဘေးတွင်လည်း တစ်ညလုံးမအိပ်သော လူငယ်များအုပ်စုလိုက်ပါလာသဖြင့် တစ်လမ်းလုံး ဘာမှမလုပ်ဖြစ်လိုက်ပါ။ တစ်နေ့ခင်းလုံး လိုးထားသော အရှိန်နှင့် ကျနော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ညလုံး အိပ်လိုက်ကြပါတော့သည်။
မနက် အောင်မင်္ဂလာကားဂိတ် ဝင်ခါနီးတွင်တော့ အန်တီက ကျနော့်နားကပ်ကာ တိုးတိုးလေး
“သားရေ တော်ပြီနော် အန်တီတို့ ရန်ကုန်ရောက်ရင် ထပ်မလုပ်တော့ဘူးနော်၊ အရင်လိုဘဲ နေကြမယ် သိလား”
ဟုပြောပါသည်။ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ အန်တီရယ်။ အန်တီ ကျနော့်လီး အလိုးမခံဘဲ နေနိုင်မလားဆိုတာ ကျနော့်စိတ်ထဲမှ တိပ်တိပ်လေးသာ ပြောနေမိပါသည်။ ဆက်လက်ပြီး ညီမလေးကိုပါ မည်ကဲ့သို့ကြံဖန်ပြီး လိုးရမည်ကို ကျနော် စိတ်ကူးယဉ်နေမိပါတော့သည်။
ကျနော်တို့ ရန်ကုန်ပြန်ရောက်တော့ အန်ကယ်က ကားဂိတ်တွင် လာကြိုပါသည်။
“ဘယ်လိုလဲ ကျော်ကျော် နေရာအစုံ လည်ခဲ့ရဲ့လား။ ပျော်ရော ပျော်ခဲ့ရဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့ အန်ကယ်၊ ပျော်ပါတယ်”
အန်တီ့ကို လိုးရတာလည်း တော်တော် အရသာရှိပါတယ်။ အဲဒီစကားကိုတော့ စိတ်ထဲကဘဲ ပြောဖြစ်ခဲ့ပါသည်။
ပြီးပါပြီ။
Comments
Post a Comment